Door de toenemende armoede en de afbrokkeling van de traditionele
familiestructuren, belanden heel wat kinderen in Gambia op straat
en proberen er te overleven. Deze toestand zette SOS Kinderdorpen
al in 1980 ertoe aan om haar werking in het land op te starten. In
1981 werd het eerste SOS Kinderdorp opgetrokken in Bakoteh, op
ongeveer 18 km van de hoofdstad Banjul. Tegelijkertijd werd een
SOS Kleuterschool en een SOS Lagere school gebouwd.

Tijdens de daaropvolgende jaren, kwamen nog verscheidene
bijkomende faciliteiten tot stand in de nabije omgeving van het
SOS Kinderdorp. Zij richten de aandacht op jeugdwerking en de
ondersteuning van jongeren op hun weg naar zelfstandigheid, op
onderwijs en medische zorgen. Zo kwam er ondermeer een SOS
Beroepsopleidingscentrum in Bakoteh, waar een technische vorming
van 3 jaar wordt aangeboden. Wegens de beperkte
schoolinfrastructuur in Noordwest Afrika, komen de leerlingen
zelfs uit de SOS Kinderdorpen van Liberia en Sierra Leone. Ook
Gambiaanse jongeren van buiten het kinderdorp kunnen deze
opleiding volgen. Wegens het gebrek aan goede medische
infrastructuren in Gambia, heeft SOS Kinderdorpen een "SOS
Mother and Child Clinic" opgericht voor medische zorgen en
raadpleging, in het bijzonder voor zwangere vrouwen en moeders met
jonge kinderen. In 1998/99 kwam een SOS vormingscentrum tot stand,
een regionale en interne opleidingsfaciliteit voor toekomstige SOS
moeders en SOS medewerkers.
In juni 1994 werd de straat waar al de SOS faciliteiten zich
bevinden, herdoopt tot "Hermann Gmeiner Drive High Way",
als een officiële erkenning van het werk van SOS. Net als in het
gehele Noordwesten van Afrika, is de politieke en economische
situatie van Gambia gedurende vele jaren vaak woelig geweest.
Telkens opnieuw steunde SOS Kinderdorpen de omwonende bevolking
tijdens noodsituaties, door bijvoorbeeld huizen te bouwen voor
verarmde families. Eind 1998 ving het SOS Kinderdorp Bakoteh
kinderen op van de SOS Kinderdorpen van Guinee-Bissau, die door de
oorlog uit hun land moesten vluchten. Na negen maanden van
samenleven in zeer krappe ruimtes, konden de SOS families van
Guinee-Bissau weer naar hun thuisland. In 2004 droegen SOS
Kinderdorpen Gambia bij tot de oprichting van 2 gemeenschapscentra
en de bouw van transithuizen in de omgeving van Bakoteh voor de
opvang van meisjes die slachtoffer zijn van seksuele uitbuiting.
Vandaag is er in Gambia een SOS Kinderdorp, een SOS Jeugdhuis, een
SOS Kleuterschool, twee SOS Lagere scholen, twee SOS
Beroepsopleidingscentra en een SOS Medisch centrum.
Het SOS Familieversterkende Programma
In 2005 werd in Gambia een familieversterkend programma opgestart.
Het doel van dit programma is om families en gemeenschappen te
ondersteunen op hun weg naar zelfredzaamheid, waarbij zij
vaardigheden ontwikkelen om zelf op effectieve wijze hun kwetsbare
kinderen te kunnen beschermen en voor hen te kunnen zorgen.
In Gambia richt het programma zich op 500 kinderen onder de 18 uit
verscheidene gebieden van het westelijk district, die wees zijn en
leven in een pleeggezin of kinderen die besmet zijn met HIV/AIDS.
Naargelang de noden van de familie, ondersteunt het programma de
toegang van de kinderen tot basisdienstverleningen (voeding,
gezondheid en hygiëne, onderdak en scholing), voorziet in
counseling voor de hele familie en steunt de zorgdragers om hun
inkomen te verbeteren door opleidingen en financiële steun (zoals
microkredieten). Tegelijkertijd werkt SOS nauw samen met de
gemeenschappen, door hen te betrekken in de planning en de
uitvoering van het programma en hen te leren om de problematiek
van kwetsbare kinderen te herkennen en manieren te vinden om
hieraan tegemoet te komen. Onder begeleiding van een programma coördinator,
wordt het programma in de praktijk gebracht met de hulp van
vrijwilligers en partners uit de gemeenschap.
http://www.sos-kinderdorpen.be/ en
http://www.sosgambia.org/
|